ماجراجویی

افتتاح هتلی منحصربه‌فرد در پارک ملی کروگر در آفریقای جنوبی

هتل کروگر شلاتی، هتلی مجلل و لاکچری در یک قطار است که بر فراز پلی در مسیر پارک ملی کروگر در کشور زیبای آفریقای جنوبی قرار دارد و به‌زودی افتتاح خواهد شد.

ساختن یک هتل لوکس در یک قطار در خط راه‌آهنی که سال‌ها مورد استفاده بوده و در حال حاضر متروکه است، ایده‌ای جذاب و منحصربه‌فرد است. به همین منظور، یک گروه گردشگری در آفریقای جنوبی قصد دارد تا این ایده را در مسیر خط راه‌آهن پارک ملی کروگر در آفریقای جنوبی عملی کند. 

پارک ملی کروگر با تنوع پوشش گیاهی و جانوری در ۲ میلیون هکتار محوطه، یکی از زیباترین و قدیمی‌ترین جاذبه‌های گردشگری آفریقای جنوبی به شمار می‌آید و امروز، ترکیبی از نفس‌گیرترین چشم‌اندازهای طبیعی این کشور با تجملاتی دلپذیر در یک قطار بازسازی‌شده در اختیار شما قرار گرفته است. با پامپا همراه شوید و درباره یک تور تاریخی گردشگری در این منطقه و هتل جدید «کروگر شالاتی» (Kruger Shalati) اطلاعات کسب کنید.

تور محبوب «گردش در نه روز» (Round in Nine) برای چند سال در شهر «کوماتیپورت» (Komatipoort) در مرز آفریقای جنوبی و موزامبیک برگزار می‌شد. بازدیدکنندگان پس از سوار شدن در یک قطار در این شهر به سفری از میان طبیعت بکر و دست‌نخورده پارک ملی کروگر تا «زانین» (Tzaneen) می‌رفتند که نام شهرکی بزرگ در خارج از این پارک ملی است.

کروگر شلاتی

در طول مسیر، قطار در پل راه‌آهن بر فراز رودخانه «سبی» (Sabie river) توقف می‌کرد و مهمانان می‌توانستند از آن پیاده شوند و با همراهی نگهبانان مسلح به بازدید از فضای سبز و جنگلی بروند. با تاریک‌شدن هوا، مهمانان پس از گشت‌و‌گذار در پارک و لذت‌بردن از طبیعت بی‌نظیر آن به واگن‌های خود برگردانده می‌شدند تا قبل از حرکت قطار، به‌سمت مقصد بعدی، کمی بخوابند و استراحت کنند.در حال حاضر، جاده‌ها جایگزین مسیر ریلی قطار در آفریقای جنوبی شده‌اند و متاسفانه این تور محبوب دیگر برگزار نمی‌شود.

گروه گردشگری «تبه» (Thebe)، با ایده‌ای جدید و خلاق، امیدوار هستند که بتوانند بخشی از جادوی این تور قدیمی را احیا و بازآفرینی کند. به همین منظور، قرار است یک هتل لاکچری در اواخر امسال در داخل یک قطار ثابت افتتاح شود.

قطار موردنظر در همان پل راه‌آهن معلق بر فراز رودخانه سبی پارک شده است؛ همان منطقه‌ای که حدود صد سال قبل، بازدیدکنندگان برای رفتن به کمپ «شوکوزا» (Skukuza Camp)، مرکز پارک ملی کروگر در آن پیاده می‌شدند.

هتل کروگر شلاتی

طرحی از فضای داخلی اتاق‌های هتل کروگر شلاتی

هتل کروگر شلاتی، لوکس‌ترین و منحصربه‌فردترین اقامت را در یک قطار کاملا بازسازی‌شده به مهمانانی که از دور و نزدیک به اینجا می‌آیند، ارائه می‌کند و در عین حال، به کاوشگرانی که صد سال قبل به این پارک آمده‌اند، ادای احترام می‌کند. این هتل قطاری، ۲۴ واگن و هفت اتاق مجلل معلق روی پل خواهد داشت که هرکدام به یک تراس و یک استخر معلق بر فراز رودخانه دسترسی دارند.

  • تلفن: ۹۹۷۲ ۱۵۹ ۶۶ ۲۷+
  • آدرس: Kruger National Park, Selati Bridge Precint, Skukuza, 1350, South Africa

«جری مابنا» (Jerry Mabena)، مدیرعامل گروه گردشگری تبه می‌گوید:

هدف ما از ساخت هتل «کروگر شالاتی»، خلق یک مقصد گردشگری و یک اقامتگاه جذاب و منحصربه‌فرد است. ما می‌خواهیم که این هتل را به‌قدری خاص بسازیم که گردشگران برای گذراندن تعطیلات خود و اقامت در اینجا به آفریقای جنوبی سفر کنند. ما دوست داریم که مسافران داخلی نیز به وجود این مکان و به هتلی که در هیچ‌جای دیگر در جهان وجود ندارد، افتخار کنند.

اگر به‌دنبال یک ماجراجویی بی‌همتا، تعطیلاتی جذاب یا غوطه‌ور شدن در زیباترین آفرینش‌های زمین هستید، به هتل کروگر شلاتی بیایید تا به خارق‌العاده‌ترین روش ممکن، طبیعت و شگفتی‌های آن را کشف کنید.

اتاق‌های بزرگ قطاری با دیوارهای شیشه‌ای هتل، مناظری بی‌انتها و جادویی را بر فراز رودخانه باشکوه سبی به شما ارائه می‌کنند. جالب است بدانید که طراحی این هتل قطاری، ترکیبی از طراحی آفریقایی، هنر محلی و مهارت‌های صنایع دستی است. شنا کردن در استخرهای معلق هتل کروگر شلاتی، با تماشای کروکودیل‌ها، بوفالوها، فیل‌ها و کرگدن‌ها همانند هیچ تجربه شنای دیگری نخواهد بود.

تاریخ خط راه‌آهن «سلاتی» (Selati railway) با پارک ملی گره خورده است. ساخت‌و‌ساز این خط راه‌آهن در سال ۱۸۹۲ برای بهره‌برداری از ذخایر طلای کشف‌شده در شمال غربی «ترنس‌وال» (Transvaal) در مسیر به‌سمت شمال کشور آغاز شد. هدف اصلی، حمل‌و‌نقل سنگ‌های معدن، توسط قطار از معادن طلا در ترنس‌وال به کوماتیپورت بود. سنگ‌های معدن سپس توسط خط راه‌آهن جدید به «خلیج دلاگوا یا ماپوتو» (Delagoa Bay)، ورودی اقیانوس هند در سواحل موزامبیک منتقل می‌شدند.

عملیات جابه‌جایی سنگ‌های معدن، به‌علت شیوع بیماری‌های مناطق گرمسیری و وجود حیوانات درنده‌ای مانند شیر، بسیار خطرناک بود؛ به همین خاطر، نیروهای به کار گرفته‌شده در این شغل غالبا از کارگران سیاه‌پوست و فراریان ارتش بریتانیا تشکیل می‌شدند.

کروگر شلاتی

کارگران که شکم خود را با گوشت بز سیر می‌کردند، در طول تنها دو سال، ۸۰ کیلومتر از پروژه خط‌آهن را ساختند، اما فساد، سودجویی و کارشکنی در نهایت منجر به ناتمام ماندن پروژه شد.

در انتها خط راه‌آهن تنها تا پل سبی در شوکوزا پیش رفت. در طول این دوره، ده‌ها هزار حیوان برای سیر کردن شکم کارگران کشته شدند. پس از ۱۵ سال وقفه، کار روی پروژه ناتمام دوباره آغاز شد و در سال ۱۹۱۲، خط راه‌آهن به زانین رسید.

خط راه‌آهن برای سال‌ها مورد استفاده بود، اما پس از بسته‌شدن معادن طلای سلاتی، «جیمز استیونسون همیلتون» (James Stevenson-Hamilton)، اولین سرپرست ذخایر طبیعی سبی در آفریقای جنوبی، این ایده را مطرح کرد که شاید بتوان از خطوط راه‌آهن برای جذب گردشگر استفاده کرد.

کروگر شلاتی

پل بر فراز رودخانه سبی در پارک ملی کروگر

در آن زمان، هنوز پارک ملی کروگر به‌شکل امروز وجود نداشت و تنها یک پناهگاه حیات‌وحش بود. در واقع همیلتون کسی بود که اصرار داشت پناهگاهی برای محافظت از حیات‌وحش منطقه ایجاد شود.

پناهگاه حیات‌وحش سبی در سال ۱۹۲۶، تبدیل به پارک ملی کروگر، اولین پارک ملی آفریقای جنوبی شد. خط راه‌آهن سلاتی نیز تا سال ۱۹۷۳ عملیاتی بود و در نهایت در همان سال، متروکه شد.

برچسب ها

نوشته های مشابه

دکمه بازگشت به بالا
بستن