سرگرمیفناوریماجراجویی

سخت‌ترین بازی‌های پلی‌استیشن وان؛ ۱۵ بازی سخت PS1 که پوستمان را کندند!

کنسول پلی‌استیشن ۱ همواره به خاطر مجموعه‌ای از بازی‌های کلاسیک انقلابی، پیشرفت‌های فناوری سه‌بعدی و استفاده از  سی‌دی به یاد آورده می‌شود. با این حال، همان‌طور که احتمالاً از عنوان این مطلب متوجه شده‌اید، پلی‌استیشن ۱ همچنین میزبان مهمی برای برخی از سخت‌ترین بازی‌های دهه‌ی ۹۰ میلادی بوده است.

ممکن است پلی‌استیشن به ما کمک کرده باشد که از دوران آرکید و سختی معروف و بدنام آن خارج شویم اما با چالش‌های طراحی بازی‌های سه‌بعدی، مجموعه‌ی جدیدی از چالش‌ها را در بازی‌ها به وجود آورد و نسلی از گیمرها را با برخی از آثاری مواجه کرد که آماده‌ی آن نبودند.

حتی پس از اینکه در تمام این سال‌ها به دسیسه‌ها و مکانیک‌های طراحی بازی‌های سه‌بعدی عادت کرده‌ایم اما گمان می‌کنم که بسیاری از گیمرهای امروزی برای شکست دادن سخت‌ترین بازی‌های پلی‌استیشن ۱ همچنان به تقلا بیفتند. بگذارید ۱۵ بازی سخت این کنسول خاطره‌انگیز را به شما معرفی کنیم تا بلکه بخواهید شانس خود را در تجربه‌ی آن‌ها امتحان کنید.

۱۵. کرش بندیکوت (Crash Bandicoot)

تهیه‌کننده: Sony Interactive Entertainment / سازنده: Naughty Dog
سبک: سکوبازی

بازی crash bandicoot

یکی از بامزه‌ترین چیزها درباره‌ی عرضه‌ی بازسازی سه‌گانه اصلی کرش بندیکوت در سال ۲۰۱۷ میلادی این بود که ناگهان همه به خاطر آوردند که بازی‌های سه‌گانه‌ی اصلی کرش بندیکوت بسیار دشوار بودند.

علیرغم طراحی خطی، بازی‌های سه‌گانه‌ی اصلی کرش بندیکوت و به‌خصوص بازی اول سطحی از بی‌نقصی را در سکوبازی (پلتفرمینگ) طلب می‌کردند. در نسخه‌ی بازسازی‌شده با توجه به گرافیک امروزی بازی‌های ویدیویی، دوربین‌ و البته نحوه‌ی کنترل‌ها بازی مقدار کمی کار بازیکن راحت‌تر شد و تجربه‌ی آن دسترسی‌پذیری بیشتری پیدا کرد اما در روزهای آغازین پلی‌استیشن روند تجربه‌ی بازی بسیار دشوارتر بود و رسیدن به آن بی‌نقصی که بازی از بازیکن طلب می‌کرد، چیزی نزدیک به غیرممکن بود.

بازی‌های بعدی کرش بندیکوت کار را کمی آسان‌تر کردند اما ترکیب عنوان موانعی که عمداً چالش‌برانگیز طراحی شده و همچنین چند تصمیم بحث‌برانگیز در طراحی بازی اول، واقعاً آن را به یکی از دشوارترین بازی‌های عصر خود تبدیل کرده است.

۱۴. اثر ترس (Fear Effect)

تهیه‌کننده: Eidos Interactive / سازنده: Kronos Digital Entertainment
سبک: اکشن ماجراجویی – ترسناک

بازی fear effect

بازی‌های اصلی «اثر ترس» امروزه به دلایل زیادی (مثلاً نژادپرستی و میان‌پرده‌های اروتیک عجیب) ناخوشایند هستند اما اگر در حال تجربه‌ی آن هستید و در روند پیشروی خود در بازی به زحمت افتاده‌اید، این صرفاً به خاطر آن نیست که بازی نتوانسته خود را تا استانداردهای امروز زنده نگه دارد، بلکه «اثر ترس» در زمان خود هم به شکل باورنکردنی یک بازی بسیار دشوار به حساب می‌آمد.

بازی اساساً ترکیبی از کنترل شبیه رزیدنت اویل، معماهای بازی‌های ماجرایی اشاره و کلیک و البته سکانس‌های مخفی‌کاری ناخوشایند را تشکیل می‌دهد. «اثر ترس» در دوران خود در تالار مشاهیر بازی‌هایی با مفاهیم چالش‌برانگیز و گاه آزاردهنده در گیم‌پلی حضور داشت.

«اثر ترس ۲» حتی ممکن است سخت‌تر از بازی اول باشد، اما در اینجا بازی اول را در فهرست قرار داده‌ایم چراکه یکی از منحصر‌به‌فردترین تجربه‌های دشوار بین بازی‌های پلی‌استیشن ۱ به حساب می‌آید و همچنین شروع‌کننده‌ی بازی‌های این سری بوده است.

۱۳. درایور (Driver)

تهیه‌کننده: GT Interactive Software / سازنده: Reflections Interactive
سبک: رانندگی

بازی driver

۲۲ سال از عرضه‌ی این بازی سپری شده و من هنوز فکر می‌کنم که بازی «درایور» یک شوخی بوده است. در غیر این صورت، چگونه می‌خواهید تصمیم استودیوی سازنده‌ی بازی یعنی استودیو رفلکشنز اینترکتیو را برای تبدیل مرحله‌ی آموزشی این بازی به یکی از سخت‌ترین مراحل تاریخ بازی‌های ویدیویی توضیح دهید؟

در اولین مرحله‌ی بازی درایور شما باید یک سری حرکت‌های پیچیده را در یک فضای محدود انجام دهید، در حالی که محدودیت زمانی بسیار کوتاهی هم در اختیار دارید. بدتر از همه، بازی اغلب تشخیص نمی‌دهد که شما چه زمانی یک حرکت را به‌درستی انجام داده‌اید. این یعنی حتی اگر در همان تلاش اول در اجرای بعضی از سخت‌ترین حرکت‌ها حرفه‌ای شده باشید، باز هم نتوانید از این آزمون موفق شوید.

اگر شما یکی از آن افراد متعددی هستید که مرحله‌ی آغازین بازی درایور را با موفقیت پشت سر نگذاشته است، احتمالاً وقتی متوجه شوید که در ادامه‌ی بازی و در بعضی بخش‌ها مراحلی وجود دارند که درجه‌ی سختی بازی جهش بیشتری پیدا می‌کند و حتی از این مرحله‌ی آغازین بدنام سخت‌تر می‌شود، بسیار متعجب شوید. حداقل این بازی همچنان بهتر از دنباله‌ی آن است.

۱۲. آدوُرلد: ادیسه‌ی ایب (Oddworld: Abe’s Odyssee)

تهیه‌کننده:  GT Interactive / سازنده: Oddworld Inhabitants
سبک: سکوبازی

بازی oddworld

پازل‌های منحصربه‌فرد Oddworld و مکانیک‌های کلیدی عجیب آن برای بازیکنانی که فقط می‌خواهند بفهمند که در بازی از آن‌ها چه انتظاری می‌رود، به اندازه کافی چالش‌برانگیز است اما این بازی با به‌کارگیری برخی از تاکتیک‌های بی‌رحم طراحی مرحله‌ در تاریخ پلی‌استیشن یک قدم جلوتر می‌رود.

حاشیه خطای شما در این بازی به‌ندرت از صفر بالاتر می‌رود زیرا شلیک گلوله و تله‌ها دائماً به سرگرمی شما پایان می‌دهند. در حالی که این نوع گیم‌پلی بی‌رحم در یک بازی بولِت‌ هِل می‌تواند منطقی باشد اما در یک بازی معمایی که در آن همیشه آزمون‌وخطای بازیکن در آن اهمیت دارد، این موضوع می‌تواند اذیت‌کننده باشد و آن را دشوارتر کند.

آدوُرلد: ادیسه‌ی ایب به‌صورت آشکار قرار است یک بازی دشوار باشد اما دانستن این موضوع باعث نمی‌شود که کمتر بی‌رحمی بازی را احساس کنید.

۱۱. ریمن (Rayman)

تهیه‌کننده: Ubisoft/ سازنده: Ubisoft
سبک: سکوبازی

بازی rayman

با توجه به تحولات این فرنچایز در طول سالیان زیاد، این مورد ممکن است عجیب به نظر برسد اما اولین قسمت ریمن یکی از سخت‌ترین بازی‌های دهه ۹۰ میلادی و احتمالاً یکی از سخت‌ترین بازی‌های سکوبازی (پلتفرمر) ساخته‌شده تا به امروز است.

برخلاف سایر آثار پلتفرمر که شما را با گیم‌پلی پاداش‌دهنده که نیاز به حرکات دقیق دارد، به چالش می‌کشند، بیشتر چالش‌ها و دشواری‌‌های ریمن را می‌توان به بهترین وجه مزخرف دانست. شیب‌های لغزنده و گودال‌هایی که با نیزه پوشانده و سخاوتمندانه در سراسر سطوح پخش شده‌اند، ممکن است شما را بکشند اما سیستم عجیب‌وغریب ظاهر کردن (اسپاون) دشمنان بازی که پیش‌بینی مکان قرار گرفتن آن‌ها عملاً غیرممکن است، مطمئناً این کار را خواهد کرد.

اگر ریمن یکی از سخت‌ترین بازی‌های تاریخ نباشد، قطعاً به‌واسطه‌ی سختی‌ خود در میان آزاردهنده‌ترین‌ بازی‌ها قرار می‌گیرد.

۱۰. داستان ولگرد (Vagrant Story)

تهیه‌کننده: Square / سازنده: Square Product Development Division 4
سبک: اکشن نقش‌آفرینی

بازی vagrant story

برای سالیان زیاد، طرفداران بازی Vagrant Story را به‌عنوان یکی از دست‌کم‌ گرفته‌شده‌ترین بازی‌های پلی‌استیشن و یکی از دیده‌نشده‌ترین بازی‌های نقش‌آفرینی تاریخ خطاب کرده‌اند. این بازی لایق هر دو عبارت گفته‌شده است اما فکر می‌کنم که این اثر همچنین سزاوار است که به‌عنوان یک بازی با درجه‌ی سختی حماسی و غیرمنطقی به خاطر آورده شود.

در ابتدا، چالش اصلی Vagrant Story ناشی از یادگیری سیستم مبارزات منحصربه‌فرد آن است که اغلب باعث می‌شود شما احساس درماندگی کنید. حتی پس از اینکه اصول اولیه را درک کردید، غول‌آخرهای وحشیانه، تله‌های باهوش و حتی دشمنان معمولی Vagrant Story دائماً شما را به این فکر می‌اندازند که آیا واقعاً می‌توانید بر آنچه این بازی به‌سوی شما روانه می‌کند، تسلط داشته باشید یا نه.

همچون سری بازی دارک سولز، دشواری Vagrant Story تا حد زیادی بخشی از چیزی است که باعث می‌شود بازی به‌خوبی کار کند. با این حال، قدردانی از آن، بازی را آسان‌تر نمی‌کند.

۹. قلب تاریکی (Heart of Darkness)

تهیه‌کننده: Infogrames Multimedia / سازنده: Amazing Studio
سبک: سکوبازی

بازی heart of darkness

تا به حال نام قلب تاریکی را نشنیده‌اید؟ متعجب نشدم. حتی در زمان خودش، این عنوان نسبتاً گمنام بود و اکنون به خاطر جلوه‌های بصری، داستان عالی و گیم‌پلی جالبش به یاد آورده می‌شود. با این حال، بیش از هر چیز دیگری بازی «قلب تاریکی» به خاطر درجه‌ی سختی بی‌رقیبش شناخته می‌شود.

در واقع، بازی قلب تاریکی در نبرد آثاری که مرحله‌ی آغازین‌ آن‌ها به شکل غیرمنطقی دشوار است، می‌تواند درایور را به‌راحتی پشت سر بگذارد. دشمنان به گونه‌ای در مرحله‌ی آغازین در مقابل شما ظاهر می‌شوند که انگار در حال تجربه‌ی یک بازی تیراندازی بولِت ‌هِل قرار دارید. این در حالی است که نحوه‌ی کنترل بازی بسیار آشفته است. حتی اگر بدانید که چه کاری می‌کنید، به شکلی باورنکردنی دشوار است که در آن لحظه در بازی واکنش مناسب را انجام دهید.

پس از عبور از آن مرحله، همه‌چیز کمی بهتر می‌شود اما همچنان می‌توانم بگویم که بیشتر گیمرها برای مراحل هزارتو، پازل‌های گیج‌کننده و نحوه‌ی کنترل‌های اغلب اذیت‌کننده این بازی صبر نمی‌کنند.

۸. بلستو (Blasto)

تهیه‌کننده: Sony Interactive Entertainment/ سازنده: Sony Interactive Studios America
سبک: تیراندازی سوم‌شخص پلتفرمر

بازی Blasto

اگر بخواهیم نسبت به این بازی عادلانه رفتار کنیم، باید گفت که این بازی اکشن که در دوران پلی‌استیشن ۱ عرضه شد، احتمالاً یک نسل زودتر از زمانی که تکنولوژی بتواند به‌درستی از آن پشتیبانی کند، منتشر شده است. در یک خط زمانی دیگر، ممکن است این اثر به‌خوبی بازی اول رچت اند کلنک می‌شد. حتی اگر منصفانه‌تر نگاه کنیم، در این بازی فیل هارتمن فقید حضور داشت که همیشه برای هر کاری که انجام می‌داد، از جمله صداگذاری در این بازی، فراتر از حد انتظار عمل می‌کرد.

با این وجود، بگذارید به شهرت اصلی بلستو یعنی یک از بدترین نحوه کنترل‌ها در بازی‌های پلی‌استیشن ۱ اشاره کنیم. این به اندازه کافی بد است که حرکات آهسته بازی و دوربین پرتحرک آن حتی بخش‌های ساده‌ی بازی را نیز چالش‌برانگیز می‌کند اما این واقعیت که حتی وقتی که بخواهید یک پرش ساده را انجام بدهید، شما بارها و بارها با شکست و مرگ مواجه خواهید شد، کار را بسیار بدتر می‌کند.

این یک تجربه‌ی واقعاً زجرآور و دشوار است که بسیاری از گیمرهای ناآگاه را با جذابیت و ایده‌های خوب خود به دام انداخت.

۷. آینهندر (Einhander)

تهیه‌کننده: Sony Computer Entertainment / سازنده: Square
سبک: تیراندازی اسکرولر

بازی einhander

اگرچه آینهندر دشوارترین بازی شوتم‌آپ دوبعدی ساخته‌شده تا به امروز نیست اما این بازی به اندازه‌ای پرمخاطب بود که بسیاری از کاربران اولیه پلی‌استیشن ۱ را که اصلاً برای سطح دشواری بازی آماده نبودند، به خود جذب کرد.

به جای آنکه این بازی دشمنان بسیار زیادی را به‌سوی شما بفرستد، خط سلامتی یک دشمن معمولی را افزایش می‌دهد تا شما در رویارویی با آن‌ها کار دشوارتری داشته باشد. این در حالی است که از شما می‌خواهد به برخی از مناطق مرگبار بازی بروید. تأثیر این تصمیم طراحی واقعاً در غول‌آخرهای بازی دیده می‌شود که شما را موظف می‌کند تا دشمنان عظیمی را که استراتژی‌های حمله پیچیده و متغیری را به کار می‌گیرند، از بین ببرید.

این یک بازی واقعاً عالی است که در گذر زمان هم همچنان استوار می‌ماند اما اجازه ندهید که ظاهر آن شما را فریب دهد و فکر کنید که «آینهندر» چیزی کمتر از یک بازی سخت کلاسیک مشابه آثار سخت ان‌ای‌اس (NES) است.

۶. استیک آزاردهنده (Irritating Stick)

تهیه‌کننده: Jaleco Entertainment / سازنده: Saurus
سبک: معمایی

بازی irritating stick

نام بازی خود گویای سختی آن است اما برای اینکه به‌صورت عمیق درک کنید که این بازی چقدر دشوار است، باید خودتان آن را تجربه کنید.

Irritating Stick همچون ترکیبی از بازی سوپر مانکی بال و بازی رومیزی عمل جراحی (Operation) است. در این بازی لازم است که یک توپ کوچک را از طریق یک مجموعه مسیرهای پرپیچ‌وخم هدایت کنید که تقریباً جایی برای حرکت ایمن برای شما باقی نمی‌گذارد. بدتر از آن، شما باید در این حین ساعتی را که به‌صورت مداوم تیک‌تاک می‌کند، تحمل کنید. اگر بخواهید شانس پیشروی داشته باشید، باید فقط در چند مرحله‌ی ابتدایی در بازی حرفه‌ای شوید. البته، تسلط واقعی ممکن است برای اکثر بازیکنان امکان‌پذیر نباشد، زیرا هر مرحله چیزهای دشوار جدیدی اضافه می‌کند که باعث می‌شود تا شما متعجب شوید که چگونه می‌توانید به‌موقع از آن عبور کنید.

در این میان، باید حتماً به گوینده‌ی بازی هم اشاره‌ی ویژه‌ای کنیم که وقتی نزدیک اتمام مسیر یک مرحله باشید، فریاد می‌زند که «مراقب باشید، بسیار به پایان نزدیک شده‌اید» که این کار به‌شدت تمرکز و اعصاب شما را به هم خواهد ریخت.

۵. بحران باورنکردنی (Incredible Crisis)

تهیه‌کننده: Tokuma Shoten / سازنده: Polygon Magic
سبک: اکشن

بازی increbidle crisis

آن صحنه در متال گیر سالید را به خاطر دارید که برای زنده ماندن از دستگاه شکنجه مجبور بودید دکمه دایره را پشت سر هم فشار دهید تا زمانی که احساس کنید مچ دست شما در حال شکستن است؟ حال، تصور کنید که آن صحنه‌ی خاص تقریباً در تمام بازی پراکنده شده است. آن وقت، به بازی «بحران باورنکردنی» خواهید رسید.

بازی بحران باورنکردنی مجموعه‌ای از مینی گیم‌های متنوعی را در خود دارد که اغلب از شما می‌خواهد تا دکمه‌ها را پشت سر هم با بیشترین سرعتی که انسان می‌تواند، فشار دهید. نه، بگذارید حرفم را پس بگیرم. از هیچ انسانی نمی‌توان انتظار داشت که از این آزمون که انگشتان را نابود می‌کند، موفق بیرون آید. حتی اگر بعضی از مینی گیم‌های این بازی نیازی به فشردن پشت سر هم دکمه‌ها نداشته باشد، به این معنی است که شما را به روش عجیب‌وغریب دیگری نابود می‌کند.

وجود مجموعه‌ای عجیب از مهارت‌های موردنیاز برای سپری کردن این بازی به این معنی است که این بازی حتی ممکن است گیمرهایی را که به دنبال چنین چالش‌هایی هستند، ناامید کند.

۴. مهاجم مقبره ۳ (Tomb Raider 3)

تهیه‌کننده: Eidos Interactive / سازنده: Core Design
سبک: اکشن ماجراجویی

بازی tomb raider 3

بله، دو بازی اول سری بازی مهاجم مقبره سخت هستند. با این حال، بخشی از چالش آن‌ها (به‌خصوص در امروز) از طراحی جاه‌طلبانه آن‌ها ناشی می‌شود که اغلب از آنچه در آن زمان می‌توانستید از تکنولوژی بازی‌های ویدیویی انتظار داشته باشید، جلوتر بود.

با این وجود، از نظر دشواری، مهاجم مقبره‌ی ۳ در سطح دیگری قرار داشت. حتی اگر بازی تعداد مسخره‌ای از نیزه‌ها، سنگ‌ها، گودال‌ها و تله‌ها را اضافه نمی‌کرد که منتظر بودند تا قبل از اینکه بفهمید آنجا هستند، به زندگی لارا کرافت پایان دهند، طراحی مراحل گیج‌کننده‌ی آن که سعی می‌کرد تا کاری کند که شما ندانید در وسط یک مقبره‌ی تاریک چه کار می‌کنید و چه چیزی در انتظار شما است، آن را حتی برای طرفداران پروپاقرص سری هم غیرقابل‌تحمل و سخت می‌ساخت.

با وجود لحظات خوبی که در این بازی وجود دارد، واقعاً توصیه کردن این بازی به کسی جز افراد مازوخیست سخت است. من واقعاً نمی‌دانم که آیا می‌توان این بازی را بدون راهنما به اتمام رساند یا نه.

۳. موجودات کابوس (Nightmare Creatures)

تهیه‌کننده: Activision/ سازنده: Kalisto Entertainment
سبک: ترس و بقا

بازی nightmare creatures

در دوران اولیه‌ی بازی‌های پلی‌استیشن ۱، هنوز بسیاری از سازندگان به‌صورت اصولی و ساختاری نمی‌توانستند تا حدی چالش‌های مربوط به طراحی باز‌ی‌های اکشن ماجراجویی سه‌بعدی خود را هدایت کنند. این بدان معناست که هرگونه دشواری اضافی پیاده‌سازی شده می‌توانست سطح چالش‌های بعضی از آثار را به حدی برساند که تجربه‌ی درست و ایده‌آل آن در امروز تقریباً غیرممکن شود.

در واقع، من می‌خواهم بگویم که بازی «موجودات کابوس» عملاً می‌تواند به کابوسی برای شما تبدیل شود. چیزی که جهنم پر از هیولای بازی را بدتر می‌کند، یک سیستم آدرنالین است که به‌عنوان یک محدودیت زمانی عمل می‌کند و شما را مجبور می‌کند تا دشمنان را در سریع‌ترین زمان ممکن بکشید، علیرغم اینکه اغلب در آن زمان محدود برای آن کار آماده نیستید.

بعضی از بازی‌ها شما را به درون آب می‌اندازند تا به شما آموزش دهند که چگونه شنا کنید اما این بازی وقتی که شما خم شده‌اید تا به آب نگاه کنید، سر شما را در زیر آب فرو برده و آن را نگه می‌دارد چراکه اساساً قصد ندارد شما در چالش‌های بازی موفق شوید.

۲. تنچو: قاتلان نهان (Tenchu: Stealth Assassins)

تهیه‌کننده: Activision / سازنده: Acquire
سبک: مخفی‌کاری

بازی tenchu

سقوط و کاهش بازی‌های ژانر مخفی‌کاری در میان جریان عام بازی‌های ویدیویی در سال‌های اخیر مدتی است که طرفداران این سبک را که چنین آثاری را در بین بهترین بازی‌های خود قرار می‌دهند، ناامید کرده است. با این حال، باید اذعان کرد که حتی بهترین بازی‌های مخفی‌کاری اغلب دشوار بودند، به گونه‌ای که می‌توانستند بلافاصله حتی بعضی از گیمرهای باتجربه را از بازی کردن منصرف کنند.

در حالی که سختی در بسیاری از بازی‌های مخفی‌کاری وجود دارد ، تنچو گاهی اوقات از این ویژگی سوء‌استفاده می‌کند تا به شما یادآوری کند که شما ضعیف هستید. شاید به این دلیل باشد که بسیاری از ما فقط هیجان‌زده بودیم که در حال تجربه‌ی یک بازی ویدئویی می‌توانستیم نقش یک نینجای قاتل خفن را بر عهده بگیریم اما شیوه‌ای که تنچو از شما می‌خواست تا آن را مطمئن و ایمن تجربه و تاکتیک‌های آزمون‌وخطا را به‌صورت متعدد استفاده کنید تا بتوانید از چالش‌های متعددش زنده بیرون بیایید، بسیاری از افراد را در حالی که در تلاش بودند تا متوجه شوند که در آن لحظه چه کاری را اشتباه انجام می‌دهند، از ادامه‌ی بازی منصرف ‌می‌کرد.

حتی بعد از اینکه از تنچو به خاطر آنچه بود قدردانی می‌کردید و حتی متوجه می‌شدید که بازی از شما چه انتظاری دارد، بازی همیشه راهی را برای مجبور کردن شما به انجام دادن آن اشتباه کوچک پیدا می‌کرد که این کار فوراً به یک دور بازی پایان می‌داد و شکست را برای شما به همراه داشت.

۱. میدان پادشاه (King’s Field)

تهیه‌کننده: FromSoftware / سازنده: FromSoftware
سبک: نقش‌آفرینی

بازی kings field

آیا این کلیشه‌ای است که در رتبه‌ی اول سخت‌ترین بازی‌های پلی‌استیشن ۱ اثری از خالقان بازی دارک سولز یعنی استودیو فرام‌سافتور را قرار دهیم؟ فرض کنیم که همین‌طور است اما این واقعیت را تغییر نمی‌دهد که حتی افراد حرفه‌ای در دارک سولز هم از سختی این بازی واقعاً شگفت‌زده می‌شوند.

King’s Field برای زمان خود بسیار انقلابی بود، به این معنی که بسیاری از گیمرها در هنگام شروع بازی به‌سادگی نمی‌دانستند که در این عنوان باید چه کار کنند. با این حال، چیزی که صبورترین گیمرهای پلی‌استیشن ۱ کشف کردند این بود که King’s Field اساساً همچون یک طرح پیش‌نویس بسیار سخت و خشن از دارک سولز است که با آثار به‌شدت دشوار ژانر دانجن کراولر (difficult dungeon) ترکیب شده است. حتی اگر تصاویر سه‌بعدی جاه‌طلبانه‌ی بازی و نتیجه‌ی نامطلوبی که نشان می‌داد، چالش‌های بیشتری ایجاد نمی‌کرد، مبارزات بی‌رحمانه این عنوان، تله‌های متعدد، نحوه‌ی کنترل‌ گیج‌کننده، سرعت عمداً آهسته‌ی بازی و فقدان جهت‌گیری حتی طرفداران هاردکور بازی‌های نقش‌آفرینی در کامپیوترهای شخصی را هم متعجب کرده بود که این بازی دیگر چیست و چرا اینقدر از بازیکنان متنفر است و قصد اذیت کردن آن‌ها را دارد.

بازی King’s Field از شما متنفر نیست بلکه نگاهی اولیه به هدفی است که قصد داشت به آن دست پیدا کند و اگرچه در آن زمان به آن دست پیدا نکرد اما سال‌ها بعد با سری سولز توانست به شکل بسیار بهتری به آن برسد. همچنین این بازی گواهی بر عنوانی است که همچنان می‌تواند گیمرها را به‌شدت به چالش بکشاند و آن‌ها را از دست خود عاصی کند.

به نظر شما چه بازی‌های دیگری سزاوار قرار گرفتن در فهرست سخت‌ترین بازی‌های پلی‌استیشن ۱ هستند؟

منبع: Dan of Geek

نوشته های مشابه

دکمه بازگشت به بالا